۱
زمان کوتاهی نیست و فاصله بسیار.
 زمانی که با شوقی کودکانه عکس‌هایمان را در تشتک دارو غوطه ور می‌کردیم. و انتظاری آمیخته با یک کشف، عکس سیاه و سفید را از دارو بیرون می‌کشیدیم. مدام لذت بود که لبریزمان می‌کرد و مهر و دوستی بود که همه را یک‌دل، تا عکس بگیریم و لذت ببریم. خیلی‌ها بودند و همه جوان، با سری پر شور و ما نیز کسانی از این جمع. اولین خیز‌های عکاسی شهرمان اورمیه شاید به حدود بیست سال پیش بر‌گردد. و کور هٔ داغ جشنواره‌ها‌ی عکس و فیلم سینمای جوان. خیلی‌ها بودند که دستمان را گرفتند. و خیلی‌ها...

13.jpg

بدون عنوان - ۱۹۹۰ عکس از: سیف‌اله صمدیان


یاد آن روز‌ها بخیر!
همه با عشقی مشترک پای در میدان نهاده بودیم همه یاد می‌گرفتیم و هم کار می‌کردیم. و همه در نمایشگاه‌ها حضوری جدی یافته بودیم. تا بهترین و توانا‌ترین گروه عکاسی شهرستانی باشیم و آوازه‌ای کشوری بر هم زنیم. مدام جشنواره، مدام حضور و شوقی بی‌وصف از این توفیق جمعی. تاریک‌خانه‌های کوچک خانگی و لابراتوا‌ر  پر ازدحام انجمن سینمای جوان. هر چند به قول یکی از دوستانمان در سادگی خود غوطه‌ور بودیم اما حضوری پر رنگ در آن زمان مارا دست نیافتنی می‌نمود.
زمان گذشت بی‌آنکه عقربه‌ها بچرخند و ما از معصومیتی دلپذیر به آشفته بازار انقلاب دیجیتال راه پیدا کردیم و جهان از این دگرگونی کوچک‌تر و کوچک‌تر شد. تا از چهار گوشه روبروی هم بنشینیم و در فضای وب برای موفقیت‌های یکدیگر تبریک بفرستیم. بر خود بالیدیم که ما با پاهای دیجیتالی از سرزمین داگر  بلند پریده‌ایم به این طرف زمان. و باور کردیم، که عصر مجادله افکار است. عصر عرضه و حضور در میدانی که هیچ بعدی ندارد و مغز‌ها به بهانهٔ خردورزی پر و خالی می‌شوند. به پشت سر نگاه می‌کنیم کسانی می‌آیند افتان و خیزان تا جبر تاریخی خود را به پایان برسانند. و در پیش رو نسلی شتابان راه می‌پویند تا سریع‌تر قله‌نشین این بیغولهٔ نا‌کجا آباد شوند. بعضآ حرکتی نه از اقتضای شوریدگی بل از اقتضای حرکت در زمانه و معاصر بودن.
همه بودیم و هستیم در کنار هم و نظاره می‌کنیم. کسانی را که با پای دیگری راه می‌رود با چشم دیگری می‌بیند و با گلوی دیگری می‌خواند و حتی با دوربین دیگری عکس می‌گیرد. و بودند کسانی که در گوشه‌ای آرام و خاموش، با عقربه زمان خود می‌چرخیدند. و هیچ ادعایی هم نداشتند که فصل‌ها را با‌‌‌‌ همان لباس‌های کهنه و نا‌مناسب خویش عوض کنند.


7.jpg

 بدون عنوان ، از مجموعه آوارگان کرد عراقی ، عکس از :  جواد پورصمد


۲
اگر دیروز به اقتضای زمان روی چمن‌های پارک شهرچایی جمع می‌شدیم اکنون باز به اقتضای زمان در فضای مجازی وب حضور به هم می‌رسانیم. که هم هوشمندانه‌تر می‌نگرد و هم امروزی‌تر می‌اندیشد. و هم احساس شوری سال‌های پیش را دارد.
امروز عکاسی اورمیه توانمند‌تر نیز نشان می‌دهد. چرا که حضور مداوم عکاسان ارومیه در عر صه‌های رسانه‌ای، جشنواره‌ای و نمایشگاهی دلیلی بر این مدعاست. هرچند میدان رقابت امروز سخت تنگ و لشکر رقیبان نیز بسیار افزون‌تر شده است.
جهان امروز به واسطهٔ گرد آمدن در اتاقکی کوچک و روشن، آیینه تمام نمای ذهن و روح بشری است. که هم نسل قدیم و هم نسل جدید خود را در آن می‌نگرند. فرزندان ما در این اتاقک متولد می‌شوند. و ناهمگونی دنیای خارج و داخل این اتاقک به نسل‌هایی عجیب الخلقه انجامیده است. که زنگ صدایشان بلوغی زودرس را می‌نمایاند. نسلی تشنه با ذهنی پیچیده اما چشمی باز و احساسی از جنس امروز. در پی یافتن، دیدن و دیده شدن و تحلیل این جهان در خود و خود در این جهان.

yek_roze_bikhatere.jpg

 یک روز بی‌خاطره: عکس از رومین محتشم


 با شروعی دوباره می‌خواهیم ما شویم. ما یعنی من و توما یعنی تولدی دوباره برای بر دوش گرفتن مسئولیتی سنگین به خاطر خودمان و به خاطر اهداف بشری. ما یعنی حرکتی پر شور دوباره تا رسیدن به خودباوری در عر‌صهٔ عکاسی کشور.
هیچ دعوتی اتفاق نخواهد افتاد چرا که همهٔ عکاسان عضو این جمع هستند و به گونه‌ای  مارا در ترسیم اهداف جمعی یاری می‌نمایند.
تاسیس اولین گالری خصوصی در ارومیه نیز امکانی مناسب برای شتاب گرفتن این حرکت است. برای جمع شدن‌ها و پی ریزی اهداف درشت‌تر. مثل فصل نامه الکترونیکی عکاسان ارومیه با رویکرد اطلاع رسانی رویداد‌های عکاسی در اورمیه ، باز‌شناسی پتانسیل‌های جغرافیایی استان برا ی عکاسی، طرح مباحثی در حوزه‌های زیبایی‌شناسی، هرمنوتیک، زبان‌شناسی، ساختار گرایی و فلسفه و روانکاوی در گرایش‌های مختلف عکاسی.

دست تمامی نویسندگان و فرهیختگان حوزه ادبیات عکاسی سراسر کشور را برای درج نوشته‌های ارزشمندشان در این پایگاه می‌فشاریم و از تمامی عکاسان ارومیه و سایر شهرهای استان نیز می‌خواهیم تا عکس‌هایشان را جهت معرفی به نشانی الکترونیکی urmia.akkasee@gmail. com ارسال نمایند.
راه اندازی پایگاه اورمیا‌فوتوگرافی، اولین قدم از اهداف بزرگ ماست. که بیشتر با معرفی و نقد و بررسی آثار عکاسان اورمیه، توسط منتقدین و نویسندگان شناخته شده کشوری میدانی را به وجود می‌آورد، که آثار هنرمندان به یک چالش علمی و زیبایی‌شناختی کشیده شوند. و ماحصل این گفتمان نه تنها ترسیم فضاهای ذهنی هنرمند بلکه نمایش شعور جمعی عکاسی اورمیه را در پی خواهد داشت. جمع می‌شویم تا دوباره باور کنیم که بوده‌ایم و خواهیم بود، اما باهم و برای هم.


با احترام
تحریریه اورمیا‌فوتوگرافی
 جواد پورصمد، رومین محتشم، علیرضا میرزایی، دومان ملکی، صمدقربان‌زاده

صفحه 5 از 5
صفحه قبلی |<< << < ... 4  [5]